12 Play Golf maakt gebruik van cookies. Wat betekent dit voor jou meer info Deze melding verbergen

Wentworth laat zijn tanden zien

Gepubliceerd op: 23-05-2008

Laag gaan was maar voor weinigen weggelegd op een hard en lastig Wentworth. Weliswaar speelde een man of veertig het klaar, de baan onder par te ronden. Er moest vooral heel hard gewerkt worden door de spelers die de laatste maanden bijna gewend zijn geraakt aan zachte banen.

Ook veel van de sterren hebben het moeilijk. De zon scheen uitbundig en het waaide slechts licht, maar Wentworth toonde zich ook voor hen een geduchte tegenstander. Neem Ernie Els, bewoner van het resort en nauw betrokken bij de aanpassingen aan de baan in 2007. Opnieuw heeft de grote Zuid-Afrikaan het moeilijk in zijn eigen achtertuin: al bij de turn stond hij vier boven par. Op de weg terug wist hij, mede door birdies op hole elf en twaalf, de schade te beperken maar zijn achterstand op de leider bedroeg toen al wel tien slagen. Goosen (+4), Clarke (+3) en Björn (+5), drie andere ‘affiches' onder de vroege starters, eindigden ook ruim boven par. Het lichte briesje is boven de bomen als altijd verraderlijk en velen verkeken zich op de zuid-oostelijke wind en de door het mooie weer uitgedroogde baan.

Beste score van de dag was voor de Ier Paul McGinley. De kleine man die bedankte voor de eer om Faldo's vice-captain te zijn tijdens de komende Ryder Cup, zette de eerste stap om zich wellicht alsnog als speler aan de start te melden in Valhalla door in slechts 65 slagen rond te gaan op de eerste dag van het BMW PGA Championship.

‘Het is nog een heel eind en een hele lange zomer voor ik er überhaupt over na mag gaan denken. Maar ik ben natuurlijk blij met deze score. De laatste maanden laat ik in mijn eerste ronde steeds teveel liggen om het in de rest van de week nog goed te kunnen maken, nu heb ik eindelijk weer eens een goede start.'

De man uit Dublin bleef zonder bogeys, verbeterde met zijn 65 (-7) het baanrecord van de nieuwe lay-out, en stak (vanzelfsprekend...) de loftrompet over de baan. ‘Wat mij betreft is dit hoe golfbanen moeten zijn. Hard en lastig. Ik heb daar een uitgesproken mening over, wat mij betreft moet het weer veel meer gaan over course management, niet over lengte. Als de baan zacht is, spelen we de bal van A naar B, en zijn wíj de baas. Maar als de bal zoals hier niet stilligt op punt B, maar doorstuitert naar C, D, E of zelfs F, dan moet je na gaan denken. ‘Risk and reward', schaken: zo is het spel volgens mij ook bedoeld. Natuurlijk, als je ver en recht slaat moet je de beloning daarvoor krijgen, maar als je de fairway mist moet je ook de straf krijgen. Wij spelers doen het met de banen die we krijgen, maar ik ben er van overtuigd dat meer van dit soort banen het spel ten goede zouden komen. Het gaat niet om lengte, course management: daar ligt de sleutel om de spelers niet altijd de baas te laten zijn.'

Hoe goed de score van de Ier was bleek in de middag. Slechts enkelen slaagden erin zich naar de kop van het klassement te spelen, en alleen de Zweed Robert Karlsson kwam écht dichtbij. Evenals McGinley wist hij bogeys van de kaart te houden naast de zes birdies die hem op 66 (-6) brachten. 'Ik speelde goed maar vooral verstandig en hield de bal in het spel. Als ik al eens in de problemen kwam ging ik elke keer voor de verstandige oplossing en dat werkte prima.

Verstandig spelen en nadenken. Paul McGinley zei het in de ochtend al: het is dé manier om deze baan te temmen. Alleen Karlsson slaagde er naast de Ier in die boodschap ook werkelijk in de praktijk te brengen.

Bron: Golfsite.nl

<< ga een pagina terug